Yıllar öncesinde,1966 yılında Ankara’nın Yenimahalle ilçesinde 5. durakta bir büfede çalışmıştım, adı Lale büfesiydi. Bu büfede meşrubat, çikolata, sigara ve içki çeşitleri satılıyordu. Aynı zamanda sportoto bayisiydi. Hemen yanı başında da gazete büfesi vardı.

Bazı büfelerin üzerinde de ”Büvet” yazardı.. Muhtemelen bu isimler Fransız ve İngiliz dillerinden  (buvette, buffet) Türkçe’ye geçti.

Paris’te Champ Elysee Bulvarı üzerinde de benzer büfeler var. Gazete ve dergi satıyorlar buralarda. Bunlara da kiosk diyorlar. Kiosk’un anlamı; gazete ve dergi satılan yer ve marketlerde ürünlerin fiyatlarını barkodları okuyarak gösteren, yazılım yüklü, dokunmatik ekranlı, özel tasarımlı ve özel amaçlı bilgisayar. Bunlardan bazıları yer gösterir, bazıları fatura öder ya da özel bilgiler de verir. Kiosk kelimesi, aslında bildiğimiz ”Köşk” kelimesidir. İngilizler, Türkçe’den aldıkları bu kelimeye yeni bir anlam kazandırmışlar. İşin trajikomik yanı, bize ait olan ”köşk” kelimesini ”kiosk” olarak okumamızdır.

Aşağıda, ”Görseller” bölümünde Ukrayna’nın başkenti Kiev kentinin Khreschatyk Caddesi üzerinde bulunan büfe ya da kioskların fotoğraflarını bulacaksınız.

GÖRSELLER:https://photos.google.com/share/AF1QipOH8-GA-x_JOio8Xyxi1iWRB4-lQeKwvdwLj2qe3y-JvG54QPKJGW8MchE0U5Zkrg?key=U0tvZUJjckhCQjA1ZE55SUVkU2M5c2VLaTdabGZn